L4 na dziecko 2026 – kiedy przysługuje i ile dni możesz wykorzystać?

Telefon ze żłobka o wpół do ósmej rano, gorączka 38,9 i całkowita pewność, że dziś do biura nie dojdziesz. Tak zwykle zaczyna się sprawa, którą rodzice nazywają „L4 na dziecko”, a urzędniczo brzmi to zupełnie inaczej: zwolnienie od pracy z powodu osobistego sprawowania opieki, za które ZUS wypłaca zasiłek opiekuńczy. Brzmi prosto, dopóki nie okaże się, że dni są limitowane, dzielone z drugim rodzicem, a w pewnym wieku dziecka liczone według zupełnie innej puli. W 2026 roku reguły co do zasady się nie zmieniły, za to zmieniła się procedura składania wniosków, i właśnie tutaj najłatwiej o błąd, który opóźni wypłatę. To nie jest świadczenie, które trzeba „wywalczyć”. Przy zwykłej infekcji u kilkulatka cały proces sprowadza się do wizyty u pediatry, jednego druku i przelewu w ciągu kilku tygodni. Problemy zaczynają się dopiero w sytuacjach mniej oczywistych: gdy dziecko ma 14 lat i jeden dzień, gdy w domu jest niepracująca babcia, gdy oboje rodzice pracują zmianowo, albo gdy ktoś potraktował zwolnienie na dziecko jak dodatkowy urlop. Każdy z tych przypadków rządzi się własną logiką, którą warto znać, zanim termometr pokaże gorączkę.

Komu przysługuje L4 na dziecko i co właściwie oznacza to świadczenie?

Zacznijmy od najważniejszego: prawo do zasiłku opiekuńczego ma każda osoba objęta ubezpieczeniem chorobowym, która musi osobiście zająć się chorym dzieckiem. Kluczowe jest słowo „ubezpieczeniem chorobowym”, nie „umową o pracę”. To częste nieporozumienie. Zasiłek dostanie zarówno pracownik na etacie, jak i zleceniobiorca odprowadzający składkę chorobową, a także przedsiębiorca opłacający dobrowolną składkę chorobową w ZUS. Linia podziału nie przebiega więc między formami zatrudnienia, tylko między tymi, którzy są ubezpieczeni chorobowo, a tymi, którzy nie są.

Prawo do świadczenia mają na równi matka i ojciec. To istotne, bo wciąż pokutuje przekonanie, że opieka nad chorym dzieckiem to „sprawa matki”. Z punktu widzenia ZUS płeć rodzica nie ma żadnego znaczenia, liczy się to, kto faktycznie sprawuje opiekę i kto złoży wniosek. Za ten sam okres zasiłek może jednak pobrać tylko jedno z rodziców. Nie da się obejść limitu, dzieląc te same dni między oboje.

Samo „L4 na dziecko” to potoczna nazwa. Formalnie chodzi o zwolnienie lekarskie wystawione z powodu konieczności osobistej opieki nad chorym dzieckiem oraz wynikający z niego zasiłek opiekuńczy, wypłacany z ubezpieczenia chorobowego. Warto rozdzielić te dwie rzeczy. Zwolnienie (e-ZLA) to dokument od lekarza, który mówi, że opieka jest potrzebna. Zasiłek to pieniądze, które dostajesz za czas tej opieki. Można mieć wystawione zwolnienie i mimo to nie otrzymać zasiłku za część dni, jeśli przekroczysz roczny limit albo ZUS uzna, że świadczenie nie przysługuje.

Jest jeszcze jeden warunek, o którym łatwo zapomnieć: w domu nie może być innej osoby mogącej zapewnić opiekę. Mowa o członku rodziny pozostającym we wspólnym gospodarstwie domowym, na przykład niepracującym współmałżonku, dorosłym rodzeństwie czy mieszkającej z wami babci. Zasiłek opiekuńczy przysługuje pod warunkiem, że poza ubezpieczonym nie ma innych członków rodziny we wspólnym gospodarstwie domowym, którzy mogliby zapewnić opiekę. Od tej reguły jest jeden mocny wyjątek, do którego za chwilę wrócę, bo w praktyce ratuje on mnóstwo wielopokoleniowych gospodarstw.

Ile dni L4 na dziecko przysługuje w roku i od czego zależy limit?

Tu pojawia się najwięcej pomyłek, bo limit nie jest jeden. Są trzy, a o tym, który obowiązuje, decyduje wiek i stan zdrowia dziecka. Najwyższa pula, 60 dni w roku kalendarzowym, dotyczy opieki nad chorym dzieckiem do ukończenia 14 lat (a także zdrowym dzieckiem do 8 lat, gdy nieprzewidzianie zamknie się żłobek, przedszkole czy szkoła). Druga pula, 30 dni, jest zarezerwowana dla chorego dziecka niepełnosprawnego, które ukończyło 14 lat, ale nie skończyło jeszcze 18. Trzecia, najniższa, to 14 dni, i obejmuje dziecko powyżej 14. roku życia oraz innych chorych członków rodziny.

Granica 14 lat działa brutalnie i zaskakuje wielu rodziców. W dniu czternastych urodzin zdrowego dziecka kończy się prawo do puli 60-dniowej z tytułu opieki nad nim jako chorym dzieckiem. Po ukończeniu 14. roku życia dziecko jest traktowane jako „inny chory członek rodziny” i obowiązuje limit 14 dni w roku kalendarzowym. Z dnia na dzień dwumiesięczny zapas dni kurczy się więc do dwóch tygodni. Wyjątkiem jest właśnie niepełnosprawność, która przesuwa tę granicę i daje osobną pulę 30 dni do osiemnastych urodzin.

Najważniejsza pułapka kryje się jednak gdzie indziej. Te limity nie sumują się w nieskończoność. Niezależnie od liczby dzieci i innych osób, którymi się opiekujesz, łączny czas pobierania zasiłku opiekuńczego w jednym roku kalendarzowym nie może przekroczyć 60 dni. Jeśli więc wykorzystasz 14 dni na opiekę nad chorym małżonkiem, na opiekę nad dziećmi zostaje ci już tylko 46. To naczynia połączone, a nie osobne konta.

Liczy się każdy dzień kalendarzowy sprawowania opieki, łącznie z sobotami, niedzielami i świętami. To akurat działa na korzyść rodzica, bo gdy dziecko choruje przez tydzień obejmujący weekend, zasiłek dostajesz także za dni wolne. Z drugiej strony te same weekendy obniżają roczny limit, więc dwie infekcje rozłożone na pełne tygodnie potrafią pochłonąć 14 dni szybciej, niż się wydaje.

Ile wynosi zasiłek opiekuńczy w 2026 roku i jak liczy się jego wysokość?

Zasiłek opiekuńczy wynosi 80% podstawy wymiaru i ta stawka jest stała, niezależnie od tego, czy chorujesz drugi dzień, czy dwudziesty. Nie ma tu progresji ani obniżek za dłuższą opiekę, jak bywa przy zasiłku chorobowym. Podstawą wymiaru jest twoje przeciętne miesięczne wynagrodzenie z 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym powstała konieczność opieki, pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne, czyli o 13,71%.

Przełóżmy to na liczby. Jeśli podstawa wymiaru zasiłku wynosi 5000 zł, miesięczny zasiłek opiekuńczy wyniesie 4000 zł brutto, a stawkę dzienną liczy się przez podzielenie miesięcznej kwoty przez 30, czyli około 133,33 zł brutto za dzień opieki. Ten podział przez 30 jest stały, niezależnie od tego, ile dni faktycznie ma dany miesiąc. Dlatego dzień opieki w lutym i w marcu jest wart dokładnie tyle samo.

Jest też dolna granica, której zasiłek nie może przekroczyć w dół. Podstawa wymiaru nie może być niższa niż minimalne wynagrodzenie pomniejszone o 13,71%. Od stycznia 2026 r. minimalne wynagrodzenie wynosi 4806 zł, więc minimalna podstawa to ok. 4147 zł, a minimalny zasiłek miesięczny to ok. 3318 zł brutto (stan na maj 2026 r.). Stawka zasiłku za jeden dzień opieki to zatem nie mniej niż ok. 110 zł brutto. To ważne dla osób o niskich zarobkach i tych, którzy dopiero zaczynają pracę, bo gwarantuje minimalny pułap świadczenia.

Warto zapamiętać jedną rzecz, która bywa źródłem rozczarowań: zasiłek liczy się „z przeszłości”, z już otrzymanych zarobków. Jeśli dostałeś podwyżkę dopiero w bieżącym miesiącu, nie podniesie ona od razu podstawy wymiaru, bo ta opiera się na poprzednich dwunastu miesiącach. Działa to też w drugą stronę, słabszy okres sprzed roku potrafi zaniżyć dzisiejszą wypłatę. Świadczenie nie odzwierciedla więc twojej aktualnej pensji, tylko jej średnią z dłuższego okresu.

W odróżnieniu od wynagrodzenia chorobowego przy własnej chorobie, zasiłek opiekuńczy jest finansowany przez ZUS od pierwszego dnia. Nie istnieje tu „okres pracodawcy”. Kto fizycznie wypłaca pieniądze, zależy od wielkości firmy: pracodawca zgłaszający do ubezpieczenia chorobowego powyżej 20 osób nalicza i wypłaca zasiłek (rozliczając się potem z ZUS), a mniejszy pracodawca przekazuje dokumenty do ZUS, który przelewa świadczenie bezpośrednio na konto rodzica.

Jakie dokumenty są potrzebne i co zmienia się w 2026 roku?

Komplet dokumentów jest krótszy, niż większość rodziców się spodziewa. Potrzebujesz elektronicznego zwolnienia lekarskiego (e-ZLA), które lekarz wystawia podczas wizyty lub teleporady i które samo trafia do ZUS oraz do pracodawcy, a do tego wniosku Z-15A. Z-15A to „Wniosek o zasiłek opiekuńczy z powodu sprawowania opieki nad dzieckiem”. Dla opieki nad innym chorym członkiem rodziny służy analogiczny druk Z-15B. Pracownik etatowy może potrzebować dodatkowo zaświadczenia płatnika składek (Z-3), ale to obowiązek pracodawcy, nie rodzica.

W druku Z-15A wykazuje się dane rodzica, dziecka, okres opieki oraz, co bywa zaskoczeniem, informacje o innych osobach mogących zająć się dzieckiem. To nie biurokratyczna formalność. Właśnie na podstawie tych danych ZUS ocenia, czy spełniony jest warunek braku innego opiekuna. Jeśli we wniosku wpiszesz, że w domu jest niepracujący współmałżonek, możesz dostać pytanie, dlaczego to nie on sprawuje opiekę.

Tu dochodzimy do realnej nowości 2026 roku. Prezydent Karol Nawrocki podpisał ustawę z 13 lutego 2026 r. o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, której celem jest uproszczenie i pełniejsza elektronizacja procedury. Dotychczas dla wielu pracowników wniosek złożony przez pracodawcę trzeba było dostarczyć do ZUS w papierowym oryginale, mimo że samo zaświadczenie płatnika dało się przesłać elektronicznie. Nowe przepisy umożliwią składanie elektronicznych wniosków do ZUS za pośrednictwem pracodawców i biur rachunkowych, a ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od ogłoszenia.

Co to zmienia w praktyce? Gdy płatnikiem zasiłku jest pracodawca, ubezpieczony będzie mógł złożyć wniosek nie tylko papierowo, ale również elektronicznie, na przykład przez wewnętrzny system kadrowo-płacowy, pocztę elektroniczną czy jako skan dokumentu. Dla rodzica oznacza to mniej biegania z papierami i krótszą drogę dokumentu. Sam katalog uprawnionych, limity dni i wysokość świadczenia pozostają bez zmian, zmienia się głównie sposób, w jaki wniosek dociera do wypłacającego.

Kiedy ZUS może odmówić wypłaty zasiłku opiekuńczego?

To pytanie, które rodzice zadają zwykle za późno, dopiero gdy decyzja odmowna już przyszła. Warto znać te sytuacje wcześniej, bo większości da się uniknąć. Pierwsza i najczęstsza przyczyna to wykonywanie pracy zarobkowej w czasie, gdy powinieneś sprawować opiekę. Zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, gdy ubezpieczony w okresie, w którym powinien sprawować opiekę, wykonuje inną pracę lub wykorzystuje zwolnienie niezgodnie z jego celem. Brzmi oczywiście, ale w praktyce potrafi uderzyć w osoby pracujące zdalnie.

Tu rozprawmy się z mitem, który urósł w czasach pracy zdalnej. Wielu rodziców zakłada, że skoro pracują z domu, mogą jednocześnie „mieć oko na dziecko” i pobierać zasiłek. To nieporozumienie. ZUS potwierdził w komunikacie z lutego 2026 r., że osoba pracująca zdalnie nie jest uznawana za domownika mogącego zapewnić opiekę, a praca zdalna nie oznacza, że rodzic może jednocześnie pracować i opiekować się chorym dzieckiem. Innymi słowy: albo opiekujesz się dzieckiem i bierzesz zasiłek, albo pracujesz zdalnie i wtedy zasiłek za te dni nie przysługuje. Łączenie obu rzeczy to prosta droga do odmowy.

Druga grupa przyczyn dotyczy braku spełnienia warunku braku innego opiekuna. Tu właśnie wraca wspomniany wyjątek: zasada „nie ma innego domownika” nie obowiązuje przy opiece nad chorym dzieckiem do ukończenia 2 lat. Dla maluchów do dwóch lat zasiłek przysługuje, nawet jeśli w domu jest ktoś, kto teoretycznie mógłby się zająć dzieckiem. Powyżej tej granicy ZUS może badać, czy nie było alternatywy, i tu pojawiają się problemy rodziców pracujących zmianowo. Jeśli jedno z rodziców nie pracuje w stałych godzinach, drugi opiekun może nie otrzymać świadczenia na chore dziecko, bo ZUS uznaje, że rodzic z elastycznym grafikiem mógł zapewnić opiekę.

Trzecia kategoria to wykorzystywanie zwolnienia niezgodnie z celem, czyli ujmując wprost, traktowanie L4 na dziecko jak dodatkowych dni wolnych. ZUS i więksi pracodawcy mają prawo kontroli. Co istotne, kontrola nie oznacza, że nie wolno wyjść z domu z chorym dzieckiem. Nie uważa się za wykorzystanie zwolnienia niezgodnie z jego celem sytuacji, gdy opiekun wykonuje zwykłe czynności życia codziennego w zastępstwie osoby, nad którą sprawuje opiekę. Wizyta w aptece po lek dla dziecka czy zakupy spożywcze nie są więc naruszeniem. Wyjazd na narty już tak.

Świadczenie nie przysługuje również w okresach, gdy z innego tytułu masz prawo do wynagrodzenia, gdy przebywasz na urlopie bezpłatnym lub wychowawczym, a także gdy jesteś tymczasowo aresztowany lub odbywasz karę pozbawienia wolności. To sytuacje rzadsze, ale warte odnotowania, bo bywają źródłem nieporozumień przy pokrywaniu się różnych uprawnień.

Czego nie myli się z L4 na dziecko? Dwa dni opieki z Kodeksu pracy i urlop opiekuńczy

Zanim wyciągniesz wniosek o zasiłek, sprawdź, czy nie wystarczy ci inne, prostsze uprawnienie. Bo „L4 na dziecko” bywa mylone z dwiema zupełnie różnymi rzeczami, a wybór niewłaściwej kosztuje pieniądze lub limit dni. Pierwsza to płatne zwolnienie z art. 188 Kodeksu pracy, potocznie „dwa dni na dziecko”. Każdemu pracownikowi na umowie o pracę przysługują 2 dni lub 16 godzin płatnego zwolnienia rocznie na dziecko do 14. roku życia, niezależnie od liczby dzieci i stażu pracy. Różnica jest zasadnicza: to uprawnienie z Kodeksu pracy, płatne w 100% przez pracodawcę, a nie zasiłek z ZUS w wysokości 80%. Co więcej, dotyczy też zdrowego dziecka i nie wymaga zwolnienia lekarskiego.

Druga rzecz to urlop opiekuńczy, czyli 5 dni w roku na wsparcie członka rodziny lub osoby z gospodarstwa domowego, który wymaga opieki z poważnych względów medycznych. Ten jest bezpłatny, ale wlicza się do stażu pracy. Mechanika jest więc inna w każdym z trzech rozwiązań: zasiłek opiekuńczy (80% z ZUS, na chore dziecko, do 60 dni), dwa dni z art. 188 (100% od pracodawcy, też na zdrowe dziecko) i urlop opiekuńczy (bezpłatny, na poważniejsze sytuacje). Dobrze dobrane uprawnienie potrafi oszczędzić limit 60-dniowy na cięższe miesiące.

Jak to wygląda w praktyce? Przypadek rodziny, w której zachorowała dwójka dzieci

Państwo K. mają dwoje dzieci: sześcioletnią Zosię i trzynastoletniego Kubę. W styczniu cała czwórka kolejno przechodzi grypę, ale to dzieci wymagają najdłuższej opieki. Najpierw choruje Zosia, przez 8 dni. Pani K. bierze zwolnienie i składa Z-15A, ZUS wypłaca zasiłek za wszystkie 8 dni, w tym za przypadający w tym czasie weekend. Z 60-dniowej puli zostaje 52 dni. Na razie wszystko idzie gładko.

Tydzień później choruje Kuba, na 6 dni. Kuba ma 13 lat, więc wciąż mieści się w limicie 60-dniowym dla dzieci do 14 lat. Te 6 dni odejmuje się od wspólnej puli, zostaje 46. Tu pojawia się pokusa, której wielu rodziców ulega: skoro oboje dzieci chorują w odstępie tygodnia, a pani K. już wykorzystała sporo dni, może mąż weźmie zwolnienie na Kubę? Jak najbardziej, prawo do zasiłku ma na równi ojciec. Pan K. składa własny wniosek, bierze zwolnienie na te 6 dni Kuby. Ale uwaga: te dni i tak liczą się do wspólnego, rodzinnego limitu 60 dni, nie do osobnej puli ojca. Rozdzielenie opieki między rodziców daje elastyczność organizacyjną, nie podwaja limitu.

Teraz scenariusz, który dwa miesiące później kończy się inaczej. W marcu Kuba kończy 14 lat. W kwietniu znów choruje, na 5 dni. Pani K. składa wniosek, spodziewając się, że odejmie dni od pozostałej puli. ZUS wypłaca zasiłek tylko za część, bo po czternastych urodzinach Kuba jest już „dzieckiem powyżej 14 lat”, a tu obowiązuje limit 14 dni, nie 60. Gdyby rodzina miała wcześniej kilka takich zwolnień na innych członków rodziny, mogłoby się okazać, że ten limit jest na wyczerpaniu. Wniosek dla państwa K. jest prosty: data urodzin dziecka potrafi w jeden dzień zmienić zasady gry, i warto śledzić, ile dni z której puli już zostało wykorzystane, zwłaszcza w roku, w którym dziecko przekracza granicę 14 lat.

Dla kogo L4 na dziecko nie będzie dobrym rozwiązaniem?

Nie w każdej sytuacji zasiłek opiekuńczy jest najlepszym wyjściem, i to też trzeba powiedzieć wprost. Jeśli potrzebujesz tylko jednego, dwóch dni, a masz nietknięte dwa dni opieki z art. 188 Kodeksu pracy, korzystniej sięgnąć po nie. Są płatne w 100%, nie zjadają limitu 60-dniowego i nie wymagają wizyty u lekarza ani druku Z-15A. Zasiłek 80-procentowy zostaw na dłuższe choroby, kiedy te dwa kodeksowe dni nie wystarczą.

Problematyczny bywa też zasiłek dla osób pracujących zdalnie, które łudzą się, że pogodzą pracę z opieką. Jak już wspomniałem, to droga do odmowy lub do zwrotu świadczenia po kontroli. Jeśli realnie musisz pracować zdalnie, a dziecko może zająć się ktoś inny, czystszym rozwiązaniem jest porozumienie z drugim rodzicem co do podziału dni niż próba łączenia obu ról. Z kolei rodzice w pracy zmianowej powinni z góry liczyć się z tym, że ZUS może badać grafik drugiego opiekuna i pytać, dlaczego to nie on sprawował opiekę. To nie znaczy, że zasiłek się nie należy, ale warto mieć argumenty i dokumenty pod ręką.

Najwięcej ostrożności wymaga sytuacja, gdy w gospodarstwie domowym jest niepracująca osoba dorosła. Powyżej drugiego roku życia dziecka jej obecność może być podstawą odmowy, chyba że istnieją realne przeszkody (jej własna choroba, niepełnosprawność, pobyt poza domem). Tu nie ma uniwersalnej odpowiedzi, każdy przypadek ZUS ocenia indywidualnie, a kluczem jest rzetelne wypełnienie rubryki o innych opiekunach we wniosku.

Zanim sięgniesz po wniosek

Sprowadźmy to do kilku decyzji, które warto podjąć, zanim zaczniesz wypełniać dokumenty. Najpierw ustal, w której puli mieści się twoje dziecko, bo od jego wieku i stanu zdrowia zależy, czy masz do dyspozycji 60, 30 czy tylko 14 dni. Następnie sprawdź, ile z rocznego limitu już wykorzystałeś, pamiętając, że wszystkie zwolnienia na dzieci i pozostałych członków rodziny sumują się do wspólnego pułapu 60 dni. Dopiero potem rozważ, czy nie wystarczą ci dwa płatne dni z Kodeksu pracy, które oszczędzą limit i dadzą pełne wynagrodzenie.

Jeśli zostajesz przy zasiłku, zadbaj o szczelność procedury: e-ZLA od lekarza, poprawnie wypełniony Z-15A z rzetelną informacją o innych opiekunach, i, od 2026 roku, w wielu firmach możliwość złożenia tego elektronicznie. W okresie opieki trzymaj się jej celu, zwykłe czynności dnia codziennego dla dziecka są w porządku, praca zarobkowa i wyjazdy rekreacyjne już nie. To proste reguły, ale właśnie ich nieznajomość najczęściej kończy się decyzją odmowną albo nakazem zwrotu pieniędzy. Przy zwykłej infekcji u przedszkolaka cały proces zajmie ci kilkanaście minut. Przy nietypowej sytuacji rodzinnej warto poświęcić chwilę na te detale, bo to one przesądzają o wypłacie.

Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady; w spornych przypadkach (kontrola, odmowa, nietypowy układ rodzinny) warto skonsultować się z ZUS lub specjalistą.

Najczęściej zadawane pytania

Poniżej zebrane krótkie odpowiedzi na pytania, które najczęściej pojawiają się przy okazji opieki nad chorym dzieckiem, w sytuacjach wykraczających poza typowy scenariusz infekcji u przedszkolaka.

Czy oboje rodzice mogą wziąć L4 na to samo dziecko jednocześnie? Nie. Za ten sam okres zasiłek opiekuńczy może otrzymać tylko jedno z rodziców. Mogą się natomiast wymieniać w różnych dniach choroby dziecka, dzieląc wspólny limit 60 dni. Na przykład matka bierze pierwsze pięć dni, ojciec kolejne pięć.

Czy L4 na dziecko przysługuje, gdy pracuję zdalnie? Tak, ale nie możesz w tym czasie pracować. Praca zdalna nie zwalnia z obowiązku osobistej opieki, a ZUS nie uznaje rodzica pracującego zdalnie za osobę mogącą jednocześnie zapewnić opiekę. Albo bierzesz zasiłek i opiekujesz się dzieckiem, albo pracujesz zdalnie bez zasiłku za te dni.

Czy mogę dostać zasiłek, jeśli dziecko nie skończyło 2 lat, a w domu jest drugi dorosły? Tak. W przypadku chorego dziecka do ukończenia 2 lat warunek braku innego opiekuna nie obowiązuje. Zasiłek przysługuje, nawet jeśli w domu jest osoba mogąca teoretycznie zająć się dzieckiem. Powyżej 2 lat ZUS może już badać tę okoliczność.

Czy zasiłek opiekuńczy jest wypłacany za soboty i niedziele? Tak. Świadczenie przysługuje za każdy dzień kalendarzowy sprawowania opieki, łącznie z weekendami i dniami ustawowo wolnymi od pracy. Te dni wliczają się jednak także do rocznego limitu.

Co się dzieje, gdy przekroczę roczny limit dni opieki? Za dni ponad limit zasiłek nie przysługuje. Lekarz może wystawić dłuższe zwolnienie, a nieobecność w pracy pozostaje usprawiedliwiona, ale za nadwyżkę dni nie otrzymasz wynagrodzenia ani zasiłku. Limit liczy się na rok kalendarzowy i odnawia 1 stycznia.

Czy przedsiębiorca na działalności gospodarczej dostanie zasiłek na dziecko? Tak, pod warunkiem opłacania dobrowolnej składki chorobowej w ZUS. Wniosek (Z-15A) i dokumenty składa się wtedy bezpośrednio w ZUS, a podstawą wymiaru jest przeciętny miesięczny przychód z 12 miesięcy poprzedzających powstanie konieczności opieki.

Czy w 2026 roku zmieniła się wysokość zasiłku albo limity dni? Nie. Świadczenie nadal wynosi 80% podstawy wymiaru, a limity to 60, 30 i 14 dni w zależności od sytuacji. Zmieniła się głównie procedura składania wniosków, w stronę pełniejszej elektronizacji, na podstawie ustawy podpisanej w 2026 roku.